Agregaty monetarne w Dreamlandzie

Przy okazji artykułu „Gdzie zaginęły 63 miliony?” opublikowanego na łamach Mercurius Furlandiae wypłynęła kwestia polityki monetarnej, podaży i agregacji pieniądza w gospodarce. Pojawiła się różnica zdań między mną a Prezesem Centralnego Banku Dreamlandu JE Conradem Darosareier-Stattoerr. W artykule wysunąłem pogląd, że podaż dreama zmniejszyła się znacząco wskutek uruchomienia aCBD – systemu transakcyjnego CBD wewnątrz systemu gospodarczego Ataman, budowanego przez KSI i SG Ataman S.A. oraz nieprawidłowego wykonania Ustawy Federalnej z dnia 22 maja 2013 roku ws. wymiany systemu informatycznego CBD. Jak sprawa wyglądała? W momencie wejścia w życie tej ustawy nastąpiło wyłączenie tzw. nCBD, obejmującego całkowitą podaż pieniądza na poziomie 113.002 tys. D. Wyłączenie nCBD oraz sprzeczny z ustawą nakaz Prezesa CBD o samodzielnym przenoszeniu środków z jednego systemu do drugiego przez ich posiadaczy spowodowały spadek podaży pieniądza do zera. Stopniowe przenoszenie pieniędzy i ich fizyczne umieszczanie na kontach w aCBD skutkowało zwiększaniem podaży, by do dnia 17 lutego 2014 roku, tj. chwili publikacji raportu przez Prezesa CBD, wyniosła ona maksymalnie (gdyż są rozbieżności w porównaniu z innym raportem) 49.920 tys. D. Oznacza to, że po upływie prawie 9 miesięcy od wejścia w życie tzw. ustawy transferowej podaż pieniądza osiągnęła zaledwie 44,18% swojego pierwotnego poziomu. Tymczasem ustawa transferowa jasno określiła procedury, jakie miał przeprowadzić CBD, a mające na celu natychmiastowe wyrównanie podaży w systemie działającym dnia 22 maja i tym uruchomionym w jego zastępstwie. Innymi słowy – już w dniu wejścia w życie ustawy transferowej z 22 maja 2013 roku poziom podaży miał wynieść 113.002 tys. D, czyli w ogóle się nie zmienić. Ponadto miało dojść do znacznej zmiany struktury agregatów pieniężnych.

Agregatami pieniężnymi są miary podaży pieniądza będące przedmiotem polityki monetarnej i finansowej państwa, charakteryzujące się różnym poziomem płynności. Przed 22 maja 2013 r. takich agregatów monetarnych w Dreamlandzie było dwa. Obecnie są trzy. Można więc wyodrębniać:

  1. M0 – Baza monetarna – w literaturze przedmiotu mówi się również jako o pieniądzu wielkiej mocy, gdyż zarządzając bazą monetarną można mieć wpływ na wszystkie pozostałe agregaty pieniężne. Bazę stanowią bowiem środki w dyspozycji własnej CBD oraz banków komercyjnych zdeponowanych w banku centralnym – jednym słowem rezerwy. Niestety w Dreamlandzie baza monetarna jest praktycznie zerowa (pieniądz nie ma więc mocy?) – powody są co najmniej dwa: wszystkie banki nie posiadają kapitałów mogących pokryć rezerwy, których poziom jest nieustalony; oraz Budżet Królestwa na okres 10.2012-12.2013 nie został wykonany również z powodu niezrealizowania ustawy transferowej. Budżet zakładał bowiem ogromne dofinansowanie banku centralnego, czego nie udało się zrealizować z powodu niezrealizowania ustawy transferowej. Baza monetarna wynosi więc w przybliżeniu 0% podaży dreama;
  2. M1 – Depozyty bieżące – są to środki dostępne na żądanie, którymi można dysponować w każdym czasie natychmiast, zatem posiadają wysoki poziom płynności. Ich poziom w wyniku reformy systemu bankowości nieznacznie się zmniejszył, ponieważ objął wszystkie pieniądze, jakie zostały przeniesione między starym systemem a nowym – były to pieniądze aktywne i płynne, którymi dysponowano na żądanie. Stanowią one praktycznie rzecz biorąc całość transferowanych pieniędzy i wynoszą ok. 44% całkowitej podaży dreama;
  3. M2 – Depozyty nieaktywne – są to środki zamrożone na kontach bankowych osób ustałych, firm i instytucji nieaktywnych (bez właścicieli), które wchodzą do masy spadkowej. Nie można nimi dysponować natychmiast, przez co posiadają niską płynność. Z czasem wartość tego agregatu wzrastała w Królestwie przyjmując niebezpiecznie wysoki poziom, gdyż spadków nikt nie otwierał i coraz więcej pieniędzy ulegało zamrożeniu. Ustawa transferowa miała ten problem rozwiązać i całą ich pulę natychmiast upłynnić wpychając do agregatu M1 i M0. Niestety w wyniku niewykonania tej ustawy M2 stanowią właśnie wzmiankowane zaginione 63 miliony D, których w nowym systemie na kontach bankowych (depozytach bieżących) nie ma; depozyty nieaktywne stanowią aż 56% podaży dreama.

Cóż z powyższego wynika? Otóż fakt taki, że M2 urosło do niebezpiecznie wysokiego poziomu, z czego zdawały sobie sprawę władze dreamlandzkie przygotowując się do reformy bankowej. Ustawa transferowa miała w niej znaczenie kluczowe, gdyż spowodowałaby upłynnienie olbrzymich środków finansowych, które zasiliłyby agregaty M0 i M1 oraz umożliwiałyby także wykonanie ustawy budżetowej, która przez bierność CBD w sprawie przenoszenia środków finansowych była sromotną klęską, niewykonaną niemal w ogóle. Od ustawy transferowej zależało więc bardzo wiele – jej niewykonanie spowodowało szereg następstw, niekorzystnych dla polityki monetarnej ale i polityki finansów publicznych w Dreamlandzie.

Follow me!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *