Ekonomiczne wyrazy cech państwa wirtualnego

Całość rozważań nad teorią i praktyką systemów gospodarczych budowanych w państwach wirtualnych wypadałoby w gruncie rzeczy rozpoczynać od zastanowienia się nad ekonomicznymi następstwami tudzież przełożeniem ekonomicznym cech państwa wirtualnego, jakie formułują ich definicje. W tym celu posłużymy się treścią art. 2 Protokołu dodatkowego nr 2 do Traktatu ustanawiającego Mikronacyjne Forum Kartograficzne, w którym czytamy:

1. Osadnictwem jest osadzenie nowego państwa na nowym lądzie lub lądzie opuszczonym.
2. Akcję osadniczą uznaje się za skuteczną, jeżeli nowe państwo posiada suwerenną władzę, co najmniej 3 obywateli, stronę główną i forum główne.

Z przytoczonego aktu prawa międzynarodowego wynika więc, iż państwem wirtualnym jest twór nabywający w pierwszej kolejności następujące elementy: suwerenną władzę, przynajmniej 3 obywateli oraz miejsce w Internecie, gdzie można je znaleźć. Posiadając je państwo wirtualne może również wejść w posiadanie terytorium fizycznego oznaczanego na mapach politycznych Mikroświata.

cechy-panstwa

Jak więc te elementy znajdują przełożenie na grunt ekonomii? Przede wszystkim każde państwo wirtualne istnieje w określonych celach, wśród których jednym z głównych jest zaspokajanie potrzeb indywidualnych i zbiorowych obywateli. Jak wiemy aspekt zaspokajania potrzeb ludzkich jest także fundamentem ekonomii i gospodarowania.

Pierwszy element państwa wirtualnego – władza, która jest zarazem reprezentantem tegoż, nastawiona jest na wykonywanie tych funkcji państwa, które wiążą się z zaspokajaniem potrzeb. Może się to odbywać m.in. przez stosowanie ekonomii politycznej i prowadzenie polityki ekonomicznej. Generalnie każdy kraj rozpoczyna od podkreślenia swojej suwerenności gospodarczej poprzez bicie pieniądza i obranie, nawet nieświadome, charakterystycznej doktryny ekonomicznej. Własną walutę można bowiem traktować na równi z innymi symbolami narodowymi, takimi jak np. godło, flaga czy hymn, dzięki którym państwo wirtualne tworzy własną tożsamość. Tak samo jest z doktryną ekonomiczną, która uzupełnia przyjęty model polityczny i społeczny. Wraz z władzą powstaje zatem pieniądz i obsługujący go bank oraz sektor publiczny.

Pozostałe elementy państwa wirtualnego przenikają się nawzajem z znanymi nam z ekonomii czynnikami produkcji. Obywatele stanowią pierwszy jak i główny zasób gospodarczy zdolny do prowadzenia aktywności gospodarczej. Zasobu tego nie można jednak traktować na równi z zasobami ludzkimi danego kraju, ponieważ czynnik ludzki ma tutaj dwa znaczenia, uzależnione od powiązania z kolejnymi elementami państwa wirtualnego. W pierwszym rozumieniu czynnika ludzkiego należy brać w rachubę miejsce w Internecie, czyli obywateli tworzących kapitał ludzki gospodarujących terytorium informatycznym swojego kraju. W drugim rozumieniu czynnika ludzkiego należy brać pod uwagę terytorium przestrzenne, czyli ludność fikcyjną zamieszkującą fikcyjny obszar prezentowany na mapie danego kraju. Te dwa znaczenia czynnika ludzkiego oraz dwa elementy państwa wirtualnego są zarazem czterema czynnikami produkcji (zasobami ekonomicznymi). Obywatele tworzą czynnik pracy, miejsce w sieci tworzy czynnik informacji, natomiast oba te czynniki mogą być dodatkowo zamieniane w ziemię (terytorium fizyczne państwa) i kapitał (rzeczowy i finansowy umieszczany w sieci). Zachodzi tu więc pewna hierarchia czynników produkcji, inaczej niż ma to miejsce w realu. Wynika to z faktu, że w świecie rzeczywistym każdy z czynników produkcji może być osobno postrzegany, natomiast w świecie wirtualnym istnieją dwa poziomy czynników – rzeczywistych oraz fikcyjnych, z których te drugie mają źródła oczywiście w tych pierwszych. Oznacza to, że ziemia i kapitał nie mogą istnieć bez pracy lub (i) informacji, gdyż mają charakter umowny. Mechanizm połączeń między poziomami będzie zależał od wspominanej wcześniej doktryny (modelu) ekonomicznego. Stąd przykładowo łączenie pracy z ziemią może cechować gospodarkę feudalną, jeśli władze państwowe nakreślą takie a nie inne stosunki społeczno-gospodarcze według wspominanej wcześniej doktryny ekonomicznej.

schemat-cechy-panstwa

Objaśnienie schematu: Czcionką pogrubioną oznaczono 4 czynniki produkcji: pracę, informacje, kapitał i ziemię; Czcionką pogrubioną, pochyłą i cieniowaną oznaczono 4 cechy państwa wirtualnego: władzę, obywateli, miejsce w sieci i terytorium, spośród których trzy tworzą czynniki produkcji, natomiast władza oddziałuje na pieniądz, rynek i model ekonomiczny, który oznakowano czcionką pogrubioną i podkreśleniem – realizm lub kreacjonizm; w pozostały sposób oznakowano inne znaczące zmienne: model, pieniądz, rynek i ludność fikcyjną.

Nie mniej istotny jest również stosunek do realizmu i kreacjonizmu w gospodarce. Realizm będzie obejmował gospodarowanie czynnikami pierwszego poziomu, natomiast kreacjonizm – poziomu drugiego. Widzimy także, że ludność fikcyjna i obszar państwa wirtualnego kwalifikują się do gospodarki kreacjonistycznej. W praktyce spotyka się na ogół systemy mieszane.

Z tej pobieżnej analizy elementarnych cech państwa wirtualnego widać, jak wiele może zależeć od możliwie najgłębszego wyboru punktu odniesienia w konstruowaniu dowolnego modelu gospodarczego w mikronacjach. Tworząc takowe zalecane więc jest identyfikować podstawowe zasoby i określać pożądane relacje między nimi – taką drogą można zgłębić nie tylko naturę znanych z rzeczywistości modeli ekonomicznych, ale być może odkryć i opisać zupełnie nowe – możliwe do zastosowania wyłącznie w krajach wirtualnych.

Follow me!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *