Wzrost oszczędności Skarbu Królestwa – finanse państwa cz. 4

Po kilkunastu miesiącach przestoju w sektorze finansów publicznych obrót środków publicznych odżył latem 2016 roku za sprawą wprowadzenia ustawy o finansach publicznych. Dzięki niej aktywną rolę w gospodarce dreamlandzkiej przyjęły dwie instytucje: Parlament Królewski i Rząd Królewski. O ich rozliczeniach budżetowych pisano w poprzednich częściach cyklu (część 1, część 2). Pomimo istnienia obowiązku składania sprawozdań swoich rozliczeń nie złożył Dwór Królewski oraz Sąd Królestwa, jednakże i bez ich publikacji można przedstawić podsumowanie finansów federalnych za 2016 rok.

Dochody i wydatki państwa w 2016 roku

Przeglądając sprawozdania budżetowe złożone przez różne organy państwa wyciągnięte zostały z nich dane o dochodach i wydatkach szczebla federalnego Królestwa Dreamlandu, które pokazuje poniższa tabela.

Lp. Pozycja Kwota %
A DOCHODY 7 603 710 D 100,0
1 Dochody z likwidacji przedsiębiorstw państwowych 7 593 710 D 100,0
2 Dochody z sprzedaży papierów wartościowych 10 000 D 0,0
B WYDATKI 6 484 900 D 100,0
1 Wynagrodzenia w Parlamencie Królewskim 730 619 D 11,3
2 Wynagrodzenia w Rządzie i administracji rządowej 338 231 D 5,2
3 Bezzwrotna pomoc dla młodych obywateli 105 000 D 1,6
4 Konkursy 256 000 D 3,9
5 Zlecenia zewnętrzne (usługi) 30 000 D 0,5
6 Dotacje dla prowincji i instytucji 5 025 000 D 77,5
7 Pozostałe wydatki 50 D 0,0
C WYNIK BUDŻETU 1 118 810 D

Na poziomie federalnym osiągnięte zostały dochody na poziomie 7,603 mln D oraz wydatki na poziomie 6,485 mln D. Różnica między tymi wartościami dała nadwyżkę budżetową na poziomie prawie 1,119 mln D. Strukturę dochodów i wydatków można sobie samodzielnie prześledzić. Przystanąć w tym miejscu trzeba natomiast nad faktem powstania znacznej nadwyżki budżetowej, podczas gdy chociażby z sprawozdania Skarbu Królestwa miało wynikać, że budżet tegoż obciążony był deficytem na poziomie 2%. Skąd te rozbieżności?

Za powstałe różnice odpowiada sposób prezentacji danych. Powyższe zestawienie obejmuje bowiem wyłącznie dochody rzeczywiście osiągnięte i wydatki rzeczywiście poniesione (czyli bezzwrotne). Z sprawozdań Parlamentu Królewskiego i Rządu Królewskiego dowiedzieć możemy się, że organy te otrzymały od Skarbu Królestwa więcej pieniędzy niż potrzebowały, dodatkowo (dotyczy to Parlamentu) wydając więcej niż powinny (pomyłki przy wydawaniu pensji lordom, co było opisane w artykule pierwszym tej serii). Powstała w ten sposób sytuacja, że władze ustawodawcza i wykonawcza dysponowały zapasem (lub źródłem) gotówki, pokazanym w sprawozdaniu Skarbu Królestwa jako jego wydatki, co w efekcie doprowadziło do dwuprocentowego deficytu. Rzeczywiście jednak mamy do czynienia z nadwyżką.

Korzystniejszy deficyt czy nadwyżka?

Prowadząc dowolną działalność gospodarczą (budżet domowy, budżet firmowy, budżet państwa) oczywistym wydaje się, że ponoszenie wydatków przekraczających osiągane dochody nie jest fizycznie możliwe bez zadłużania się. Zwykło się więc zachwalać takie modele gospodarowania, w efekcie stosowania których podmiot gospodarujący osiąga nadwyżkę pieniężną (oszczędności, zysk, itp.). Czy taka koncepcja może być jednak słuszną dla budżetu państwa, który mieli środki w ten sposób, że najpierw zabiera je obywatelom, a później je im oddaje? Odbywa się to oczywiście w różnych formach i przedziałach czasu, jednak państwo nie mając własnych pieniędzy musi najpierw zabrać, aby potem oddać. Przyjęcie tutaj modelu zachwalającego generowanie nadwyżek budżetowych oznaczałoby więc, że państwo więcej obywatelom zabiera niż im oddaje. Na dodatek trzeba sobie uświadamiać fakt, że celem państwa nie jest generowanie zysków, tylko zaspokajanie potrzeb obywateli. W tym świetle widać więc, że niekorzystną sytuacją jest, gdy budżet państwa osiąga nadwyżkę budżetową. W związku z powyższym każda władza powinna dążyć do tego, aby wydawać wszystkie zdobyte środki publiczne, a niekiedy nawet więcej.

Follow me!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *